oorlog vluchteling kinderen

Ook dit gebeurt er met kinderen in Nederland

Voor iedereen die denkt dat de vluchtelingen het allemaal zo goed hebben.. Zo begint Manouk haar post op facebook. Wat haar dit weekend overkwam, laat de schrijnende situatie van veel vluchtelingen in Nederland zien. En haar daad redde het leven van een kleine meisje, het leven van Fatima.

Het vervolg van de post luidt: “Vanochtend ging ik naar de markt, en onderweg stond bij een asielzoekerscentrum een man te liften. Zijn dochtertje was erg ziek. Ik heb hen meegenomen en naar het ziekenhuis gebracht, waar ik inmiddels nog steeds ben. De arts vertelde net, dat ik dit meisje haar leven heb gered.”

’s Middags komen wij Manouk tegen op de verjaardag van mijn vaders vriendin, waarbij we de rest van het verhaal horen. De man was de afgelopen dagen al enkele keren naar de bewaking van het AZC gegaan omdat zijn dochter ziek was. Er werd niet naar hem geluisterd, hij werd terug gestuurd en niemand kwam naar zijn dochter kijken. Hij moest haar maar een zetpil geven.

De dag voordat Manouk hem langs de snelweg oppikt, is hij nogmaals gegaan en boos geworden omdat hij niet gehoord werd. In plaats van dat iemand zijn doodzieke kindje onderzoekt, wordt de politie ingeschakeld omdat de man boos wordt. Boos omdat zijn dochtertje doodziek is, omdat niemand naar hem wil luisteren of hem niet wil begrijpen. Boos omdat hij zo bezorgd is om zijn kleine meisje. Maar in plaats van hulp, krijg hij de politie op zijn dak.

Zaterdag besloot dan man dan ook dat het niet langer kon, en dat er actie ondernomen moest worden. Met zijn doodzieke dochter lusteloos in zijn armen stond hij langs de snelweg. Dat is waar Manouk hem aantrof. Waar de man – zo vertelde hij later – al zeker een half uur stond. Een half uur waarin niemand voor hem en zijn dochter stopte.

Maar gelukkig was daar Manouk, die meteen zag dat het niet goed kon aflopen met dat kleine hoopje in zijn armen. Een blik op haar kon je zo al vertellen dat ze er slecht aan toe was. Ze bracht hen naar het ziekenhuis, waar het meisje al snel aan het zuurstof kwam te liggen. Als deze man zelf zijn weg had moeten vervolgen, of nog wat langer langs de snelweg had moeten staan wachten op een wonder, dan was dit onschuldige kleine meisje er nu niet meer geweest.

“Dit is gewoon wat je hoort te doen voor je medemens.” Zo besluit Manouk haar verhaal op facebook. Gelukkig was het voor Manouk de normaalste zaak van de wereld om deze mensen te helpen. Maar blijkbaar geldt dat niet voor iedereen, en waren er genoeg mensen die er de afgelopen dagen voor kozen om de schreeuw om hulp van Fatima’s vader te negeren.

En dan zijn er nog mensen die denken dat de vluchtelingen die hier komen het allemaal zo goed hebben. Dat ze hier komen om te profiteren. Dat hen alles zo maar aangewaaid komt. Dit meisje had nog niet eens een onderbroek aan haar kont, zo vertelt Manouk. Die mensen vluchten hier niet heen omdat het hen wel een leuke reis lijkt om te ondernemen. Ze laten niet huis en haard achter omdat ze hier zo geweldig opgevangen worden. Fatima’s vader had in zijn thuisland een eigen onderneming: een broodjeszaak. Zij kiezen er niet voor om zo maar, op goed geluk, alles achter te laten. Deze mensen hebben simpelweg geen andere keuze.

Laten we hier allemaal even bij stil staan, voordat we weer mopperen over de toestroom van vluchtelingen. Laten we in plaats daarvan proberen om ze ook met zo’n goed hart te ontvangen en eventueel te helpen als dat in ons bereik ligt. Of er op zijn minst even bij stil te staan, dat het er dus ook zo aan toe gaat. En dat het net zo goed niet goed had kunnen aflopen met dit kleine meisje (wat natuurlijk slechts exemplarisch is voor vele anderen in dezelfde situatie). En laten we hopen dat er meer mensen zijn zoals Manouk, die hun ogen hier niet voor sluiten.

Comments

comments

3 gedachten over “Ook dit gebeurt er met kinderen in Nederland”

    1. Goede vraag. Wellicht dat meneer de vluchteling niet weet dat er zoiets als 112 bestaat. Als hij het wel wist, zou het nog lastig zijn omdat hij zich alleen in zijn eigen taal verstaanbaar kon maken. Ik betwijfel of de mensen bij 112 dan zouden begrijpen wat er aan de hand was. Manouk had uiteindelijk met dank aan Google Translate een manier gevonden om enigszins met deze familie te communiceren.

Leuk als je een reactie achterlaat!