hoera

Proud Mommy Moments #1

Niemand is zo trots als een moeder wanneer haar kind weer een belangrijke mijlpaal behaald, of iets nieuws heeft geleerd. Ninthe is inmiddels anderhalf jaar, en wat gaat het opeens vlug. Het lijkt wel of ze iedere dag iets nieuws leert. Hier een paar trotse momentjes van de afgelopen week.

Afgelopen dinsdag stond een bezoekje gepland aan het consultatiebureau. Toen we er de vorige keer waren was Ninthe 14 maanden en kon ze nog geen woordjes zeggen. Daarom hadden ze met 1,5 jaar een extra bezoekje ingepland om te kijken wat dan de stand van zaken was. Hoe veel er kan veranderen in een paar maanden tijd! Inmiddels zegt ze best wel een aantal woordjes en blijkt ze opeens weer voor te lopen. Toen we van de week klaar waren met eten, zij Ninthe opeens ‘eten op’. Verbaasd keken manlief en ik elkaar aan. Zei ze nu echt haar eerste twee-woord-zinnetje? Of was dit puur toeval dat deze twee woorden zo kort op elkaar volgden? Hoe dan ook stemde het ons vrolijk! Het is zo fijn om steeds beter te kunnen communiceren met je kindje, elkaar steeds beter te begrijpen.

Waarin ze ook bleek voor te lopen, was de fijne motoriek. Daar stond ik dan weer niet echt verbaasd van te kijken. Ja, als je beperkt wordt in je grove motorische ontwikkeling zoals het leren staan, lopen, etc. dan ga je vast wel je energie stoppen in een ander ontwikkelingsgebied. Voor Ninthe is dit dus de fijne motoriek. Feilloos pikt ze de kleinste vuiltjes van de grond, waarna ze heel hard ‘bah’ roept net zolang totdat mama het aanpakt en opruimt. In het consultatiebureau liet ze het zien door met een paar kleine blokjes een stapeltje van vijf te bouwen. Blijkbaar vond de vriendelijke verpleegkundige aldaar dat best bijzonder, maar Ninthe liet de volgende dag thuis zien dat een torentje van 8 blokjes ook prima tot haar mogelijkheden behoorde.

DSC_0069

Maar mijn echte proud mommy moment kwam daarna, toen ik Ninthe vrij op de grond even liet spelen terwijl ik met de vrouw verder babbelde over haar wel en wee. Met een schuin oog hielt ik haar in de gaten, en opeens gebeurde daar iets waar we al zolang op gehoopt hebben dat ze het weer zou kunnen gaan doen: ze ging staan! Ze trok zich op aan de speelgoedkast, want ze moest natuurlijk wel zien wat er in een van die bovenste laatjes lag. Verbaasd riep ik hard uit ‘kijk dan daar’!, en snelde vlug naar Ninthe toe die al begon te mopperen omdat ze niet meer wist hoe ze moest gaan zitten.

Het was de eerste keer dat ze liet zien weer te kunnen gaan staan sinds ze uit het gips is gekomen. Wat ben ik blij dat overdag de spreidbroek twee uurtjes af mag, en dat we al zo snel deze vooruitgang zien! Ik hoop het zo voor mijn meisje dat ze het wat beter onder de knie krijgt en dat ze steeds beter kan doen wat ze eigenlijk wil doen: vooruit! Diezelfde dag thuis ging ze niet meer staan, maar de volgende dag deed ze het weer en kon ik het snel eventjes op de foto vastleggen. Wat een mijlpaal. Een echte proud mommy moment!

2016-03-23 11.45.41

Welk trots mama momentje is jou het meeste bijgebleven?

Comments

comments

3 gedachten over “Proud Mommy Moments #1”

Leuk als je een reactie achterlaat!