zwanger

De liggingsecho: een kleine dwarsligger

Inmiddels ben ik alweer ruim 35 weken zwanger, en was het tijd voor de liggingsecho bij de verloskundige. Bij deze echo werden alle maten van de baby nog eens opgemeten, gekeken of de baby al aan het indalen was en het belangrijkste: hoe de baby er bij lag. Wat in ons geval niet helemaal gunstig bleek te zijn!

Onze kleine man ligt namelijk in stuit. Een onvolkomen stuit, om precies te zijn. Dat betekent dat hij met zijn hoofdje boven ligt, en met zijn beentjes in de lucht en zijn voetjes langs zijn hoofd. Hij was ook al een klein beetje ingedaald. De laatste controles lag hij ook al eigenwijs met zijn hoofdje omhoog, dus een complete verrassing was het niet. Maar toch hadden we stiekem gehoopt dat hij de juiste positie ingenomen had in plaats van nog in stuit te liggen.

onvolkomen stuitligging
Onvolkomen stuitligging (bron)

Een stuitligging is voor ons sowieso al extra ongunstig, omdat het een extra risicofactor is voor heupafwijkingen. En die kans was sowieso al 1 op 10, dus dit maakt het extra spannend. We hopen natuurlijk heel erg dat we het traject waar we nu met Ninthe nog steeds in zitten, niet nog eens hoeven te doorlopen met onze kleine man.

Maar daarnaast kan de stuitligging ook gevolgen hebben voor de rest van de zwangerschap/de bevalling. De kans wordt namelijk steeds kleiner dat meneertje zelf nog besluit om zich om te draaien, met zijn hoofdje netjes naar de uitgang. Daarom hebben we ervoor gekozen een poging te doen hem een handje te helpen.

Uitwendige versie
Aankomende dinsdag hebben we een afspraak staan voor een zogenaamde ‘uitwendige versie’. Dit betekent dat ze gaan proberen om de kleine man te draaien door met je handen op je buik te duwen en hem zo de juiste kant op te sturen. Wat voor mij als moeder waarschijnlijk niet zo heel prettig en comfortabel zal zijn, maar wat ik er graag voor over heb om andere, verdere stappen te voorkomen.

De slagingskans van deze draaipoging is 30-40%. Er zijn ook kleine risico’s aan verbonden, die gelukkig wel kleiner zijn dan 1%. Zo bestaat er het risico dat de vliezen al zullen breken, of dat de hartslag van de baby na de draaiing daalt en blijft dalen doordat de navelstreng bijv. klem komt te zitten. Dan wordt het een spoedje richting het ziekenhuis. Maar gelukkig, een kans kleiner dan 1% dus erg groot is dat niet! Voor de zekerheid neemt manlief gelukkig echter wel een dagje vrij die dag. Je weet maar nooit.

Als de draaiing lukt, wordt het in ieder geval de week erop tijdens een extra echo gecontroleerd of meneer nog steeds netjes met zijn hoofdje naar beneden is blijven liggen en niet stiekem weer is terug gedraaid. Fijn dat dit dan in ieder geval goed in de gaten gehouden wordt!

DSC_0005
35 weken zwanger

Als het draaien niet lukt
De kans is ook aanwezig dat het niet lukt om te draaien. In dat geval zal ik niet meer thuis mogen bevallen en word ik doorverwezen naar de gynaecoloog. Dan zijn er twee eventuele opties, een natuurlijke stuitbevalling in het ziekenhuis (en eerlijk is eerlijk, ik weet niet of ik dat aandurf!) of een keizersnee (wat ook niet echt rooskleurig is, want dan mag je 6 weken niet tillen etc. Hoe doe je dat met twee kleintjes…?).

Al met al vond ik het wel weer even een domper! Deze volgende stappen zijn allemaal best wel weer spannend. Het draaien lijkt me zeker geen pretje, maar het lijkt me nog een beter alternatief dan een stuitbevalling of keizersnede, dus we duimen maar dat het voor ons gaat werken!

Duimen jullie mee?

Comments

comments

5 gedachten over “De liggingsecho: een kleine dwarsligger”

Leuk als je een reactie achterlaat!