clip on crib

De ellende van kraamtranen

Na de bevalling van Ninthe had ik me helemaal voorbereid op de komst van kraamtranen. Op dag 3, was me gezegd, zouden ze komen en zou je niet kunnen stoppen met huilen. Ik was er helemaal op voorbereid, ik zat er helemaal klaar voor, maar er kwam niets. Noppes. Nu ik er met deze zwangerschap en bevalling dan ook niet echt op ingesteld was, leken ze dubbel zo hard aan te komen.

Kraamtranen, oftewel de babyblues, is iets wat onlosmakelijk verbonden lijkt met de kraamperiode. Een bevalling en de komst van een kindje is dan ook niet niks, en brengt een behoorlijke verandering met zich mee voor jouw manier van leven. Niet gek dat hier dan ook de nodige emoties bij los zullen komen.

Bij de zwangerschap van Ninthe heb ik er niet echt last van gehad, maar deze keer hebben ze me wel even flink te pakken gehad. Het begon op de de avond van mijn tweede kraamdag, en ik ben er best wel een paar daagjes door van slag geweest.

Hoewel het fysieke herstel op zich redelijk voorspoedig ging, vond ik het vooral emotioneel die eerste paar dagen erg zwaar. En dat alles had vooral te maken met Ninthe, als ik alleen al aan haar dacht vanuit mijn ziekenhuisbedje begon ik te huilen. Ik had echt het gevoel dat ik haar in de steek liet, doordat ik daar in het ziekenhuis lag met een nieuwe baby. Dat ik niet uit bed kon komen om voor haar te zorgen, vond ik vreselijk. Ik had echt het idee dat ik niet de moeder voor haar kon zijn die ze van mij verwachtte, of die ik voor haar wilde zijn.

Wat ook niet echt meehielp, was dat ze in die paar daagjes ziekenhuis opeens een paar mijlpalen beleefde waar we zo lang op gewacht hadden. Met haar heupafwijking loopt ze qua lopen etc. natuurlijk wat achter, en nu kon ze opeens zelfstandig achter haar loopkarretje wandelen. Ik was zo trots op haar! En voelde me zo schuldig omdat ik er niet bij was om dit moment met haar te vieren.

IMG-20160504-WA0004

Ninthe was daarnaast door alle veranderingen best wel van slag, en was hierdoor behoorlijk driftig en uit haar doen. Ze snapte er niet zo veel van. Hele begrijpelijke reacties, waarvan ik van te voren al lang en breed verwacht had dat deze zouden komen. Maar toen het daadwerkelijk zover was, zorgde de kraamtranen weer voor het nodige schuldgevoel: waarom had ik haar dit aangedaan? Waar waren we aan begonnen om ons leven – háár leven – zo op zijn kop te zetten? Op dat moment brak het echt mijn hart.

En dan moest ik tot slot ook nog toekijken hoe mijn lieve, lieve man zich een slag in de ronde werkte terwijl ik nog amper iets kon bijdragen. Vooral de eerste dagen moest hij voor ons alle drie zorgen, en kon ik zelf bijna niets. De hele dag was voor hem spitsuur. Ik ben hem zo enorm dankbaar voor alles!

Gelukkig is deze babyblues inmiddels alweer op zijn retour gegaan en kan ik een stuk helderder denken! Ik ben uiteraard, laat dat voorop staan, enorm blij met de komst van onze kleine vriend! Het is raar hoe je emoties en alle veranderingen je soms kunnen beïnvloeden.

2016-05-11 16.42.13
Lekker dicht bij mama <3

Ik vind het nog steeds wel lastig dat ik Ninthe niet zo gemakkelijk kan optillen en haar hierdoor soms een nee moet verkopen als ze wil dat ik haar oppak. Maar inmiddels hebben we wel een manier gevonden om dit te compenseren en kan ik nog lekker mijn een-op-een-momentjes met haar pakken.  Ook probeer ik haar zo veel mogelijk te betrekken bij haar broertje en gelukkig reageert ze zelf ook enthousiast op zijn aanwezigheid, ondanks dat alle veranderingen soms wat lastig en verwarrend zijn voor haar. Het is voor ons allemaal even wennen aan de nieuwe situatie.

En beetje bij beetje zal dan ook die gewenning steeds meer komen, en raken we allemaal in een ritme en herstel ik steeds weer wat verder. En dan zal het snel zo zijn alsof het nooit anders geweest is. De komst van Milas is echt een verrijking voor ons gezin, en ik ben blij dat ik de kraamtranen achter me heb kunnen laten en we weer op positieve voet verder kunnen. Want Milas is een heerlijk, prachtig en tevreden mannetje en we zouden niet meer zonder hem willen. En nu de kraamtranen achter ons liggen, kunnen we lekker van ons nieuwe gezinnetje genieten. Dubbel en dwars!

Heb jij ook zo’n last gehad van de babyblues?

woensdag 01
Love them!

Comments

comments

Een gedachte over “De ellende van kraamtranen”

Leuk als je een reactie achterlaat!