Ninthe, ons moedertje in spé

Als je zwanger bent en al een kindje hebt rondlopen, is het altijd spannend hoe je andere kindje er na de bevalling op zal reageren. Ik vond dit zeker het geval bij Ninthe, ook vooral omdat ze nog zo klein is en je haar er niet echt op kunt voorbereiden of het aan haar kunt uitleggen. Vandaag kijk ik terug op hoe dit in deze eerste paar weken gegaan is!

De eerste dagen na Milas zijn geboorte, lag ik natuurlijk nog in het ziekenhuis. Toen was het voor Ninthe waarschijnlijk allemaal nog het meest spannende en ook verwarrende. Om mama te zien moest ze opeens bij haar ‘op bezoek’ in het ziekenhuis, wat een gekke situatie. Ze reageerde wel meteen vanaf het begin op Milas, had zijn aanwezigheid wel meteen door. Ze riep ‘baby!’ en toen hij huilde, wilde ze hem een knuffeldoekje geven om te troosten.

DSC_0130
De eerste kennismaking, ‘aai baby!’.

In het ziekenhuis probeerde ze hem ook zijn tutje te geven, maar toen hij hier geen interesse in bleek te hebben stak ze hem zelf maar in haar mond. Ze heeft nooit een tutje gehad omdat ze deze van kleins af aan niet wilde, maar toch wist ze precies wat hiervan de bedoeling was. En nu ze met bijna 20 maanden opeens een tutje te pakken had, wilde ze hem niet meer los laten! Toen ze hem dus moest teruggeven, kwam daar een van haar grootste driftbuien ooit bij kijken, haha. Ze was het er duidelijk niet mee eens.

In de dagen daarna had ze ook zeker meer boze buien dan daarvoor. Alle veranderingen en gebeurtenissen vroegen toch echt wel wat van haar. Maar inmiddels zijn die buien gelukkig weer een heel eind gezakt en gaat het allemaal steeds beter.

Maar op Milas heeft ze van het begin af aan gelukkig heel goed gereageerd. Elke keer als ze hem ziet roept ze heel enthousiast ‘baby!’ en wil ze hem zien. Het is ook bijna het eerste wat ze zegt als ze wakker wordt, en vaak nog voordat ze aangekleed is zijn we al eventjes bij hem wezen kijken.

IMG-20160518-WA0003
Knuffel!

Ze wil hem ook regelmatig eventjes knuffelen, aaien of kusjes geven. Dit is echt zo super fijn om te zien en mee te maken! Ik ben echt blij dat ze zo enthousiast op hem reageert. Ik denk alleen dat Milas er iets minder blij mee is haha, want erg subtiel of zachtzinnig is ze nog niet en haar lief bedoelde knuffels kunnen er dan soms ook best hard aan toe gaan. Of Milas wordt midden in zijn slaapje opeens ermee gestoord.

DSC_0003
Alvast een beetje oefenen 🙂

En als Milas tot slot nog eens begint te huilen, dan komt al helemaal de moeder in Ninthe naar boven. ‘O jee’ roept ze dan, en dan wil ze hem proberen te troosten door hem nog meer te aaien, of door te proberen zijn tut naar binnen te duwen (wederom, nog niet erg zachtzinnig). En het allerleukste: ze probeert de sussende geluidjes na te doen die ze mij tegen hem hoort zeggen als ik hem wil troosten. Ons kleine moedertje overste.

Hoe reageerde jouw kind op de komst van een nieuw kindje in huis?

Comments

comments

Een gedachte over “Ninthe, ons moedertje in spé”

Leuk als je een reactie achterlaat!