ziekenhuisopname

Update: nog steeds in het ziekenhuis

Sinds zondag is Ninthe opgenomen in het ziekenhuis. We kunnen hier bijna een abonnement afsluiten. Ik kom er iets te vaak naar mijn zin! En ondertussen zijn we er dus weer, en vandaag nog steeds. In deze update lees je hoe het nu gaat en de laatste ontwikkelingen.

Het laatste wat ik schreef was zondagavond. Toen hoopte ik op een rustige nacht. En op zich zijn we best goed de nacht door gekomen. Rond half 8 legde ik Ninthe te slapen, en ze sliep vrijwel meteen. Rond 21u werd ze wel weer wakker, maar dat kwam op zich goed uit want toen wilde de verpleegkundige ook weer vernevelen en stonden de artsen voor de deur om te kijken hoe het ging.

Haar longen klonken wel iets beter dan ’s middags, maar toch bleef goed zichtbaar dat ze erg moest werken voor haar ademhaling. Het was een beetje de vraag in hoeverre ze echt baat had bij het vernevelen, en of je haar daar dan ’s nachts voor moest wakker maken. Een goede nachtrust is immers ook belangrijk. Daarom werd besloten haar lekker te laten slapen. Mocht ze zelf wakker worden, dan kon ik bellen en zouden ze alsnog komen vernevelen, óf als ze aan de monitors zagen dat het echt nodig was. Dan ook.

Nadat de artsen weg waren, had Ninthe er moeite mee om in slaap te komen. Ze bleef maar draaien in bed, waardoor alle slangetjes steeds maar weer in de knoop kwamen. Ze was erg ongedurig. Tegen 23u besloot ik om maar bij haar in het peuterbedje te kruipen. Het was behoorlijk krap en behelpen, maar het had wel effect en als snel lagen we samen lekker te slapen. Ik moest me niet bewegen, want dan zou ik zo op de grond liggen. 🙂

We sliepen die nacht redelijk, ik probeerde halverwege nog terug in mijn eigen bed te gaan liggen maar Ninthe merkte dit meteen dus al vrij snel lag ik toch weer langs haar en sliepen we weer verder. Rond half 7 begonnen we weer aan de dag met een verneveling.

Lijkt meer opgeknapt, maar de ademhaling blijft hard werken

Ze oogt deze dag aanzienlijk opgeknapter dan de dag ervoor. Ze krijgt weer meer praatjes, huilt/jammer nauwelijks en ze kan ook best lekker spelen in haar box. Ze vraagt zelfs weer om haar geliefde blub blub CD. Toch blijf je zien dat ze moeite moet doen met ademhaling.

ziekenhuisopname
Ze oogt deze ochtend beter en kan weer een beetje spelen, gelukkig!

In de ochtend draaien ze eerst de zuurstof half terug, en later zetten ze het helemaal uit om te zien hoe het gaat. Sowieso moeten we nog een nachtje blijven, om te zien of ze zonder zuurstof de nacht door kan. De artsen komen nog een keertje controleren en besluiten het vernevelen voor nu te stoppen, omdat ze er weinig baat bij lijkt te hebben.

Toch weer aan het zuurstof

Tussen de middag leg ik Ninthe weer neer in de hoop dat ze eventjes wat gaat slapen. In de tussentijd ga ik zelf naar beneden om even vlug wat lunch te halen. Als ik boven kom slaapt Ninthe. De verpleegkundige vertelt echter wel dat ze weer krap in haar zuurstof kom te zitten. Ze wilde het nog eventjes aankijken, maar besluit na vijf minuutjes dat de zuurstof toch weer aan moet. En dat had gelukkig wel meteen weer effect, maar was tegelijkertijd ook verschrikkelijk balen!

Door het raampje van de gang keek ik naar mijn kleine meisje en ik voelde me zo verdrietig voor haar! Daar lag ze dan, met allemaal slangetjes en kabeltjes overal. Slangetjes voor het zuurstofmaskertje, een kabeltje voor de saturatiemeter, kabeltjes voor de hartslagmetertjes. Tegelijkertijd voelde ik me overstromen met liefde voor dit kleine, prachtige mensje. Wat is ze toch een kanjer, ze doet het zo ontzettend goed. Vol vertrouwen in mij, ondergaat ze het toch allemaal maar als een bikkel. Ze protesteert wel even bij iedere medische handeling, maar verzet zich er niet tegen en lijkt toch wel te merken dat het voor haar eigen bestwil is; dat ze er van opknapt. Dat we er zijn om haar te helpen. Wat ben ik trots op haar!

Even van de kamer af
ziekenhuisopname speelkamer
Eventjes uitleven op de speelkamer.

Na het middagslaapje mocht Ninthe gelukkig al weer snel los van de zuurstof. We mochten zelfs even los van alle toeters en bellen en konden zo even de kamer verlaten en een rondje doen over de afdeling. Natuurlijk mocht daarbij een bezoekje aan de speelkamer niet ontbreken, en Ninthe speelde heerlijk met al het voor handen zijnde speelgoed. Je merkte wel duidelijk dat dit spelen alleen al een inspanning was, want haar ademhaling ging weer flink omhoog!

Toen de speelkamer ging sluiten, gingen we weer terug naar de slaapkamer en weer terug aan alle slangetjes e.d., zodat ze weer goed gemonitord kon worden. De rest van de dag had ze praatjes voor 10 en de verpleging merkte al op dat het een bijdehante hittepetit is. Ze liet zich goed horen dus.

Milas en papa komen 's avonds ook nog eventjes langs. Milas was vandaag op het KDV, wat had ik hem gemist!
Milas en papa komen ’s avonds ook nog eventjes langs. Milas was vandaag op het KDV, dus ik had ’s avonds een hoop knuffeltijd in te halen!

In de avond had ze het eventjes moeilijk met in slaap komen, maar met wat doorzetten ging ze uiteindelijk toch lief liggen. Wel bleek met de laatste controle dat haar temperatuur weer opgelopen was (38.2). Nu was het even afwachten wat de nacht ging brengen, en of ze wel of niet weer zuurstof nodig zou hebben.

De tweede nacht in het ziekenhuis

Inmiddels hebben we ook ons tweede nachtje ziekenhuis erop zitten. En dat stemt hoopvol, want Ninthe heeft vannacht geen extra zuurstof nodig gehad! Als ze heel diep sliep was haar saturatie wel wat aan de krappe kant, maar niet zodanig dat ze dachten dat ze extra zuurstof nodig had. Dus in de loop van de ochtend zal het zuurstofmaskertje alvast af mogen. En dan wachten we op het bezoekje van de artsen. En wie weet, heel stiekem hoop ik dat dit gunstig genoeg is om weer naar huis te mogen. Fingers crossed!

Liefs, Cindy

Volg me ook op Bloglovin, Instagram, Facebook, Twitter of YouTube!

Comments

comments

8 gedachten over “Update: nog steeds in het ziekenhuis”

    1. Helemaal zeker zal het niet worden. Maar het lijkt een virusinfectie van de luchtwegen te zijn, waarbij Ninthe’s lichaam als reactie haar luchtwegen gaat samenknijpen, wat een soort asmatisch beeld geeft en waardoor ze dus te veel moeite moet doen voor haar ademhaling.

Leuk als je een reactie achterlaat!