fopspeen

De fopspeen: wanneer gebruik je hem?

Opeens is ‘ie in ons leven verschenen: de fopspeen. Het zag er al die tijd naar uit dat wij gewoon twee kinderen hadden die zelf anti-fopspeen waren. Maar nu, bijna een half jaar na zijn geboorte, is hij voor Milas toch opeens heel bruikbaar geworden. Aan de ene kant een nadeel, aan de andere kant nu ook al een groot voordeel. Maar het brengt ook weer wat vraagtekens met zich mee.

Onze eerste fopspeen-weigeraar

Baby’s en fopspenen: dat hoort gewoon bij elkaar. Tenminste, dat was wat ik dacht toen ik op het punt stond om moeder te worden. Alle baby’s hadden toch immers fopspenen in hun mond? Dus voorbereid en wel hadden wij de nodige fopspenen hier in huis liggen, uitgekookt en klaar voor gebruik.

newborn pasgeboren baby
Mini Ninthe 🙂

Maar toen werd Ninthe geboren, en Ninthe dacht daar duidelijk anders over. Een fopspeen werd over het algemeen het liefst zo snel mogelijk weer uitgespuugd! Echt niet dat zo op zo’n ding ging lopen sabbelen. Veel liever had ze gewoon onze pink. Dat sabbelde tien keer zo lekker natuurlijk. 🙂

Na een paar maanden proberen, hadden we de fopspeen toch maar weer weggedaan. Ook het pink-sabbelen nam geleidelijk aan af (en anders leer je het vanzelf wel af als de eerste tandjes doorkomen!) en uiteindelijk was daar dus eigenlijk een duidelijk voordeel: geen fopspeen dus er valt ook niets af te leren. En je hoeft er ook niet 80x uit ’s nachts om het speentje weer terug te geven. Best gunstig!

Weigeraar nummer 2

Toen Milas kwam, hadden we desondanks toch weer de fopspenen klaar liggen. Maar met Ninthe in ons achterhoofd, waren we ook op het pink-sabbelen voorbereid. En de eerste maanden ging het dan ook precies hetzelfde als bij Ninthe. Geen fopspeen – wel pink.

ninthe milas mama
Pink sabbelen!

Maar na vier maanden wilde ook geen pink meer sabbelen. De fopspenen hadden we inmiddels weggegooid. Maar Milas bleef een onrustige baby. Dus een week of twee terug gaven ze hem op het kinderdagverblijf een fopspeen. En wat denk je: hij wilde hem niet meer loslaten!

De week daarop hetzelfde verhaal. Ze vroegen toen aan mij hoe ik dat vond. Eigenlijk stond ik er niet achter. Moesten we hem dat nu echt nog gaan aanwennen terwijl hij al een half jaar zonder deed? Konden we het niet beter zo laten?

Maar een dag later was ik toch al om. Want tsjah, wat minder onrust is toch ook wel wat waard. Wat als hij toch echt nog die zuigbehoefte heeft, en de fopspeen dus nodig heeft? Moet ik hem die dan gaan ontzeggen? Dus ik kocht toch maar een fopspeen, en zowel Milas als ik kunnen niet meer zonder hoor!

fopspeen

Rust

Want de fopspeen heeft toch echt wel iets meer rust gebracht. Milas blijft nog steeds een onrustige baby, maar wel beduidend rustiger dan dat hij voorheen was. Ik kan hem zowaar even 5 tot 10 minuutjes in de box laten liggen, om wat op te ruimen of af te wassen of zo. Voorheen was dat bijna ondenkbaar. Een wereld van verschil!

Maar dan komt ook het vraagstuk. Want hoe vaak geef je je kindje eigenlijk een fopspeen? Wat is goed, wat is niet goed? Ik vind het nog best wel een dingetje. Een duidelijke regel: hij krijgt hem niet met het slapen gaan. In het afgelopen half jaar heeft hij prima geleerd te gaan slapen (en doorslapen) zonder fopspeen, en dat wil ik graag zo houden. Maar hoe zit het overdag?

Ik ben hierin nog aan het zoeken. Heb er nog geen antwoord op. Nu krijgt hij hem zodra hij onrustig wordt. Wat eigenlijk al vrij snel is. Wat betekent dat hij bijna ieder wakker moment op dat ding loopt te tutten. Wat misschien ook wel weer niet helemaal de bedoeling is…

Dus eigenlijk ben ik vooral benieuwd naar jullie ervaringen. Hoe gingen jullie hiermee om? Te pas en te onpas gebruiken, of op bepaalde momenten? En vanaf wanneer en hoe bouwde je dit af? Ik lees het graag in de reacties!

Liefs, Cindy

Volg me ook op Bloglovin, Instagram, Facebook, Twitter of YouTube!

 

Bewaren

Bewaren

Comments

comments

4 gedachten over “De fopspeen: wanneer gebruik je hem?”

  1. Hier waren we in het begin zelf heel erg anti-fopspeen maar na 6 weken probeerden we het toch en het bracht ook zoveel rust! Omdat ik gelezen had dat het niet zo goed is voor de ontwikkeling als hij heel de tijd de fopspeen in de mond heeft (zo kan hij niks anders in zijn mond proberen stoppen) geven we ze niet overdag tenzij hij wil slapen. Wij gebruiken ze dus eigenlijk uitsluitend om te slapen maar lang niet altijd. Finn kan ook goed zelf in slaap vallen maar soms helpt het hem wel om tot rust te komen. Bizar toch die kleintjes :).

    1. Zeg dat wel! Hier dus juist het tegenovergestelde en alleen om rust te brengen als hij wakker is en vooral niet met slapen, haha. Soms zou je wel een gebruiksaanwijzing kunnen gebruiken he 🙂

Leuk als je een reactie achterlaat!