collecteren

Collecteren onder valse voorwendselen

We hebben er waarschijnlijk allemaal wel eens mee te maken gehad: collectanten. Ook hier staan ze regelmatig voor de deur. Maar de laatste periode is het al twee keer voorgekomen dat we dachten: hier zit een luchtje aan! Wat doe je dan?

En niet bestaand goed doel

Als er iemand voor een collecte aan onze deur staat, geven we eigenlijk bijna altijd wel een kleinigheidje. Vaak is er geen reden om te twijfelen, geloof je de persoon op zijn of haar woord en doe je wat geld in de collectebus.

Maar onlangs stond er wel een heel vreemd type bij ons voor de deur met zijn collectebus te zwaaien. Als collectant viel hij al een beetje uit de toon doordat hij gebrekkig Nederlands sprak, op kauwgom liep te knauwen en oordopjes droeg en dus waarschijnlijk ondertussen muziek luisterde. Dit is echter allemaal nog tot daaraan toe… Waardoor hij het meeste opviel en waardoor eigenlijk meteen een belletje ging rinkelen was het feit dat hij overenthousiast en vooral heel snel met een zogenaamde ‘badge’ zwaaide om maar aan te tonen dat het allemaal echt was. Ik heb nog nooit een ‘echte’ collectant gezien die mij zijn of haar vergunning wilde voorschotelen.

En hoewel er meteen een belletje ging rinkelen, is er ergens toch ook altijd die twijfel. Je wil toch ook iemand op zijn woord geloven. Manlief was ook in de buurt en reageerde er ook niet direct op. Hij pakte wat geld en stopte het in de collectebus. En weg was de man. Maar we zeiden het meteen tegen elkaar: hier klopte iets niet!

Dieren in nood

De man zei te komen collecteren voor ‘Dieren in nood’. Klinkt ook helemaal als een echt bestaand fonds, maar een zoektocht op internet leerde dat daar al werd gewaarschuwd voor deze fraudeurs. Er stond ook contact op te nemen met de politie als je hiermee in aanraking was gekomen.

Dat leek mijzelf ook wel logisch, al vond Alexander het niet echt nodig. Uiteindelijk besloot ik toch te bellen, maar nadat ik ruim een half uur aan de lijn hing en nog niemand had gesproken, besloot ik dat ik ook wel wat beters te doen had met mijn tijd. Uiteindelijk hebben we het dus niet meer gemeld.

Kwajongensstreken

En dan gisteren. Er stonden een paar jonge jongens bij ons aan de deur die zouden komen collecteren voor Kika. Alexander deed open en vroeg meteen waar hun collectebus dan was. ‘Oh ja..’  giechelde ze en weg waren ze weer.

Zoiets is natuurlijk gewoon een kwajongensstreek. Ze proberen vast een centje bij elkaar te sprokkelen om weet ik het wat van te gaan kopen. Maar toch vind ik het zeker wel verkeerd, omdat het allemaal gaat om valse voorwendselen. Vroeger, als ik hoopte op een extra centje, ging ik langs de deuren en vroeg ik om een ‘heitje voor een karweitje’. Dan zou ik in ieder geval nog mijn eigen centjes verdienen en iedereen wist ook dat ze mijzelf en niemand anders ermee zouden sponsoren. Als je zogenaamd voor een goed doel aan de deuren komt, ligt dat verhaal toch wel een beetje anders.

Al met al heb ik dus wel geleerd om niet meer zomaar iedereen te geloven die voor de deur staat. Het is misschien zelfs wel een overweging waard om – naast de nee sticker voor folders – een nee sticker voor collectanten aan te schaffen.

Wat zou jij doen als er een collectant voor je deur staat en je denkt dat het niet helemaal pluis is?

Liefs, Cindy

Volg me ook op Bloglovin, Instagram, Facebook, Twitter of YouTube!

Brand afbeelding: Pixabay

Comments

comments

Leuk als je een reactie achterlaat!